March of the pengui...euhm kangaroos.

Wanneer er 3 maanden voorbij zijn gevlogen, besef je dat je nog steeds in dezelfde streek verblijft, terwijl het hele land, waar je zoveel verwachtingen van hebt, nog steeds onverkend is gebleven. Je wordt wat lastig en gefrustreerd omdat er enkele zaken zijn die je tegenhouden zoals een werknemer die je blijft aan het lijntje houden met de belofte je werk te geven en daarmee 3 weken wacht. Een kleine angst door gebrek aan vertrouwen wat betreft de staat van je auto. Dat zijn erg grote hindernissen....

... maar plots besef je dat je alles in eigen handen hebt en dat beslissen enkel jij kan. Je rekent af met die hopeloze werkgever, de hemel trekt open, vogels beginnen te fluiten, rimpels verdwijnen, het verkeerslicht in Wellington Street springt op groen en je hoofd maakt nu reeds een zwempartij met de dolfijnen in Monkey Mia terwijl je lijfelijk zondag pas vertrekt voor een 4 weken durende 4000 km lange trip naar het tropische noorden. Eindbestemming : Darwin. Hoofstad van the Northern Territory.
Ik zal vergezeld worden door Max, een 19 jarige duitse jongen die ik gisteren ontmoet heb. Een derde ziel word nog steeds gezocht. Kandidaten genoeg.
Hoge verwachtingen liggen bij mij in The Kimberley. Filmproductie "Australia" is daar voor een groot deel gedraaid en aan foto's te zien is deze streek meer dan inspirerend.

De laatste weken verbleef ik bij de eigenaar van de Cinema van Perth. Ik was zodanig welkom dat ik zelfs zijn sleutel van zijn woning ter beschikking kreeg. Luxe waar ik zondag met plezier afscheid zal van nemen.

Mijn Van is momenteel binnen voor een groot onderhoud en enkele reparaties.
Financieel kan ik tegen een stootje, en voorkomen is beter dan genezen.

Hierna... kan ik onderweg zorgenloos slapen onder een knalheldere sterrenhemel met het verstand op nul.

Weinig belevenissen staat gelijk aan weinig blogberichten.
Dat zal vanaf nu weer veranderen.

stevig met de voeten op de grond,

damien, ondersteboven

Terug van weggeweest : klaar voor het oosten!?

Vrienden,

Een lange tijd is verstreken en geen bericht kwam maar nu is mijn portefeuille goed gevuld en klaar voor...!
Ik werkte de laatste maand op een paardenraceboerderij. Mijn taken : Stallen uitkuisen, Voedingen samenstellen, voederen, water geven...dag in dag uit (en eenmalig : de kat begraven die gebeten was door een slang). Ik had het grote voordeel dat ik mijn Van kon parkeren in de achtertuin van die farm en elektriciteit en water kreeg. Enorm economisch dus. Op 29 dagen tijd werkte ik 26 dagen. 180 uur in totaal. Tenmiste dat dacht ik toch... Het zit namelijk zo : Ik had die farm gevonden via een soort van boerderij interimbureau. Door dat interimbureau kon ik maar 35 uur werken per week op die farm. Ik had dan maar geregeld met de baas van de Paardenfarm dat ik de overige uren cash uitbetaald zou krijgen. Ik woonde toch op zijn grondgebied. Prachtig dus, want ik had een extra bedrag van 870 dollar bij elkaar gewerkt. Blijkbaar veraschoot die baas hem een ongeluk toen hij mijn extra uren zag en betaalde mij maar 500 dollar extra. Dat noem ik echt balen!
Een bittere pil om te verwerken en aar ik nog steeds niks van snap. Hij zag me toch werken elke dag?
Mja, niks aan te doen ik probeer het zoveel mogelijk te relativeren. Uiteindelijk is 360 dollar de wereld niet en mag ik blij zijn dat ik extra heb kunnen werken. Maar toch...
Tegelijkertijd ben ik zo blij dat de "shitpicking"job (vgl. fruitpicking) verleden tijd is. De paarden zijn de enigen die ik een beetje zal missen denk ik.
na Rottnest Island met Christine bezocht te hebben en 1 dagje vrij in Perth heb ik nu een zee van vrije tijd voor me liggen.
Ik heb zelfs de luxe om te kiezen tussen vrije tijd of een andere job aan te nemen. nl. Catering. Via via ben ik er in geslaagd om een solicitatie te bekomen in een Cateringbedrijf.
Kiezen tussen meer werken en nog meer geld of vrije tijd en vertrekken naar het oosten met een ook niet klein kapitaal is dus niet gemakkelijk, maar ik ben blij dat ik die luxe heb.

Er is ook nog een grote update nodig van het fotoalbum voor degenen die geen facebook hebben. Dat komt er aan maar hier in bib neemt een grote hoeveelheid fotos uploaden veel tijd in beslag. Zo snel mogelijk!

Vanavond ga ik eens goed uitgaan met Christine, Jelle Jan en Jonathan. Dat is lang geleden!

greetzz

Damien (Damoe)

Vaste job?

Ik ben nog maar net uitgesproken of de andere boeg is een feit...
Ik vertrek binnen enkele uurtjes naar Swan valley. Dat is de streek ten noordoosten van Perth.
Via een schotse vriend Jamie ben ik daar aan een farmjob geraakt. Paardenstallen, schilderen, vanalles en nogwat dus...
18 Dollar per uur is zeker demoeite. De eerste 3 dagen proef en als ik het goed doe nemen ze me vast aan. Fingers crossed dus...
Het vertrek neemt ook het afscheid van Darren en Lilia en Sebastian met zich mee. Seb is nu dakloos, hij trekt zijn plan wel. Ook pieter en Tina zeg ik straks gedag.
Terug in Perth zal ik Christine, Jamie en vele anderen terugzien.

Reizen : Kennismaken, Afscheid nemen, weerzien, afscheid nemen...

Damoe

Denken aan verandering

Na nu toch al 1 maand in regio Margeret River te vertoeven denk ik er aan om binnen de 2 weken een andere horizon op te zoeken. Eind deze week komen Jelle en Jan toe in Perth, misschien legt dat wat mogelijkheden open. In ieder geval overweeg ik sterk om ergens midden maart naar Adilaide te rijden langs de zuidkust en zo naar Alice springs, naar het hart van Australie.
Dit heeft verschillende redenen. De economische crisis is hier alomtegenwoordig en een fulltime job vinden is nu erg moeilijk. In Alice Springs liggen de zaken net iets anders aangezien dat dorpje in het midden van de woestijn ligt. Via verschillende bronnen geloof ik nu daar sneller werk te vinden buiten de slechte druivenoogst van dit jaar hier in Margeret River.
Aboriginals cultuur is een andere reden om daarheen te gaan. Het zal een enorme cultuurshock zijn en erg interessant voor mij met het oog op research.
Ik mag zeker niet klagen want ik verdien geld nu. 2 dagen per week (donderdag en vrijdag) op de bouwwerf van Darren, de papa van het gastvrije gezin + de weinige uren druivenpluk. Geen hopen geld, maar optimistisch als we zijn, is 350 dollar per week beter dan niks. ( - taxen)
Ik denk hier erg luidop. De kans bestaan dat het volgende bericht helemaal over een andere boeg gegooid is.
Een luxe noem ik dat...

Damoe

Gastvrijheid, onvoorwaardelijk.

Ik voel me soms slecht. Slecht omdat ik nooit iets terug kan doen. In plaats van geven en nemen is het in mijn geval steeds nemen en nemen. En als ik ook maar durf te twijfelen om eens iets niet te nemen, dan bekijken ze me alsof ik gek ben. "yes" heb ik deze week al heel veel in de mond genomen.
De laatste week worden we overstelpt met aanbiedingen. Zo ben ik nu reeds 3 dagen verzeild geraakt in een familie bestaande uit 5 kinderen en moeder en vader, gek op surfen, en overvriendelijk. 3 Keer per dag koken, gratis accomodatie en mee mogen rijden naar her en der zonder eigen benzine te verbruiken, alles is inclusief! Eergisteren was de uitnodiging in het bubbelbad met champagne en alweer een uitgebreide gourmet de normaalste zaak ter wereld. en deze avond zijn we alweer te gast voor een lekkere lasagne.
Op het zelfde moment hebben we4 nu ook tot donderdag vrije accomodatie in een hostel in Dunsbourough. Dat allemaal dankzij vrienden Neo en Ken van Taiwan die gisteren vervroegd vertrokken zijn naar Melbourne en nog enkele dagen over hadden in hun reservatie.
Alweer top dus!
De eerste 5 uren werk van 06 uur in de ochtend tot enkele uren geleden is ook een feit. Het voelt goed om, ook al was het maar een klein bedrag vandaag, geld te verdienen.
Ik heb het allemaal in eigen handen en wanneer je werkt merk je dat des te meer!

bereid om ook eens iets te geven en nog steeds ongelooflijk levend.see ya!

Maandag werken geblazen!

Howareugoing,

De harvest is begonnen, ik heb een wijnboerderij gevonden samen met Sebastian, dus vanaf maandag werk ik van 's morgens vroeg 05.30 tot ...
Geld is zeer welkom nu, ik heb een kleine schuld af te betalen. Geen enkel probleem, want zo'n job is goed betaald. Tenminste : het hangt er vanaf hoe hard je werkt. 3 dollar per emmer druiven. Dat maakt dat je soms meer dan 200 dollar per dag kan verdienen. mooi dus...
Gisterenavond maakte ik voor het eerst kennis met een surfboard door de surfinitiatie van Seb. Deze morgen vroeg opgestaan en mijn Van dicht bij een afgelegen kust geparkeerd om te kunnen verder te kunnen oefenen. De eerste kennismaking is achter de rug en ik moet zeggen dat het reuze meevalt! Ik denk dat ik een toekomstige 'addict' ben... Surfgod Pieter Naessens zal me verder opleiden, dat vertelde hij me daarnet toch. Hehe.
Ik voelde tot mijn grote ontsteltenis enkele uren geleden de eerste australische regendruppels! ik geef toe, een beetje regen is welgekomen, al ben ik nu toch erg blij dat ik terug die gloeiende zonneschijn de ruimte zie binnenvallen.
Cheers mates!

Margeret River

Na een toffe rit met enkele tussenstops in Yallingup en busleton, kwamen Madis Marelle en ik aan in Margeret River. Op invitatie van Pieter en Tina stopten we in Yallingup voor de BBQ. Voor het eerst at ik dan ook Kangoeroevlees (wat trouwens zeer gezond en goedkoop is...) Schiet mij niet dood, ik moet ook kunnen overleven...
Nu we toch over dieren bezig zijn : In busleton zagen we ook de eerste dolfijn in de erg verlaten kust. Op amper 5 m afstand kwam er plots een vin boven water. Prachtig om te zien! Het minder prettige nieuws daar is dat ik werd gebeten door een Jelly Fish. Een klein venijnig fisje met 3 tentakelachtige staartjes. Dat geeft even een erg vreemd gevoel maar gaat snel weer over. Geen erg!
Het leven in de van loopt erg vlot, ik ben goed georganiseerd en heb de juiste middelen om een lowbudget maar toch luxueuse reis te ervaren. Mijn verblijfplaats van vorige nacht en voor de komende nacht is een campingspot totaal ingesloten in de wilde natuur, 5 dollars per nacht. Aangezien ik ondertussen al vernomen heb dat de eigenaar elke dag om 18 uur zijn geld komt ophalen, kom ik simpelweg elke dag na 18 uur toe zodat ik niks hoef te betalen.
Ik ontmoet zo erg veel mensen dat ik ze onmogelijk allemaal in mijn blog kan opnemen.
Zo zijn nick van Sydney en zijn nederlandse vrouw mijn buren in de campingsite. Zeer lieve mensen, waar ik al erg veel tips van gekregen heb als het op reizen in Australie aankomt.
Nu ben ik volop op zoek naar een goed betaalde job, hoogstwaarschijnlijk in de wijnindustrie. Daarnet een telefoon gedaan waar ik waarschijnlijk samen met Sebastian zal opgenomen worden in een team. Fingers Crossed! De oogst begint dit jaar laat, anders had ik nu zeker al een job.
Bu no worries and no hurry!

heel beknopt en onmogelijk om alles te vertellen,
Damien